+48 68 326 70 75

pon-pt: 08:00-18:00 | sobota: 09:00-15:00 | niedziela 10:00 - 12:00

Ortopedia

Złamania kości u psów i kotów to jedne z najczęstszych urazów, z jakimi zgłaszają się do nas właściciele. Wypadki komunikacyjne, upadki czy niekontrolowane zabawy – wszystko to może prowadzić do poważnych obrażeń układu kostnego. W naszej przychodni oferujemy pełną diagnostykę oraz nowoczesne metody leczenia złamań.

Ortopedia weterynaryjna - zakres usług

Leczenie złamań u małych zwierząt

W praktyce weterynaryjnej wyjątkowo często spotykamy się ze złamaniami kości. Niejednokrotnie wynika to z niedostatecznej opieki właścicieli zwierząt , które łatwo ulegają wypadkom komunikacyjnym.

W leczeniu złamań można zastosować leczenie zachowawcze (nieoperacyjne) i operacyjne.

Mitem jest iż, złamania kości u małych zwierząt leczy się zakładając opatrunki, najczęściej gipsowe.

Dobre zdjęcie RTG w dwóch projekcjach jest niezbędne w celu postawienia prawidłowej diagnozy. Lekarz weterynarii znając przypadek wybierze optymalny sposób leczenia.

Leczenie zachowawcze

Do leczenia zachowawczego nadają się niezupełne i proste złamania kości przedramienia, podudzia oraz śródstopia i śródręcza. Szczególnie u młodych psów , przy braku uszkodzenia okostnej leczenie zachowawcze daje doskonałe rezultaty.

W przypadkach powodzenia koszt takiej właśnie metody jest zdecydowanie mniejszy od metody chirurgicznej. Do innych zalet należy brak uszkodzeń otaczających tkanek w wyniku operacji, które niekiedy są większe od samego urazu związanego z wypadkiem. 

Operacyjne leczenie złamań (osteosynteza) 

W leczeniu operacyjnym należy wykluczyć wszystkie przypadki, które gwarantują (z dużym prawdopodobieństwem) zrost kończyny, oraz powrót funkcji czynnościowych metodami zachowawczymi. W pozostałych przypadkach, należy przeprowadzić leczenie operacyjne. Przy operacyjnym leczeniu złamań nie ma konkretnych metod do określonych przypadków, lecz tylko wskazania. O wyborze metody decyduje chirurg.

Przy złamaniach otwartych,  bezwzględnie należy przeprowadzić leczenie operacyjnie i to jak w najszybszym czasie. Kości są bardzo wrażliwe na infekcje, a dostęp farmakologiczny do kości jest wyjątkowo utrudniony. W tym przypadku należy zastosować metodę zewnętrzną.

Do wyboru mamy do zastosowania śruby, druty, gwoździe, oraz płytki i stabilizatory płytkowe. Stabilizatory zewnętrzne, z racji swoich nie małych rozmiarów, nie znajdują zastosowania w leczeniu złamań u małych zwierząt. W ostatnich latach „furorę” na świecie robi oryginalna Polska metoda stabilizatorów płytkowych Zespol.

Metoda stabilizatorów płytkowych ZESPOL

Stabilizator płytkowy, z racji swojej konstrukcji przypomina tradycyjne płytki, oraz stabilizatory zewnętrzne. Jednak w przeciwieństwie do płytek wywiera korzystniejszy wpływ zarówno na kość, jak i na całą kończynę. Poza tym operacja nie jest aż tak urazowa. Unikalność metody polega szerokiej możliwości zastosowań. Co prawda nie zawsze można ją zastosować w przypadku małych zwierząt (rozpiętość masy psów od 1 kg do 100 kg, oraz zróżnicowania w budowie – długość kości jamnika), gdyż stabilizatory płytkowe zaprojektowane zostały dla ludzi. Nie mniej, właściwości biomechaniczne są optymalne i pozwalają na szybki powrót do pełnej sprawności. Średnio na trzeci dzień po zabiegu zwierzę zaczyna używać uszkodzoną kończynę. Pomaga to w lepszym ukrwieniu i odżywianiu uszkodzonych kości, co jest warunkiem bezwzględnym w procesie gojenia.

Dodatkową zaletą tej metody jest prostota demontażu, przy którym nie ma potrzeby usypiania pacjenta. Z naszych doświadczeń, skuteczność tej metody sięga blisko 100%. Jedynym minusem tej metody jest złożone i przez to drogie instrumentarium, co niestety podnosi koszt zabiegu.

Płytki kostne znajdują szerokie zastosowanie w leczeniu złamań. Zaletą płytek jest możliwość zastosowania stabilnej osteosyntezy (bez zakładania opatrunku zewnętrznego) , między innymi stosując odpowiedni docisk odłamów, wykorzystując płytki smodociskowe. Można je odpowiednio modelować, dostosowując ich kształt do kości. Minusem tej metody jest duża urazowość zabiegu, poprzez odłuszczanie okostnej w miejscu późniejszego ułożenia płytki.